Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009

στη δύση του ήλιου

Όχι τώρα
Στη δύση του ήλιου
Στα ίχνη της νύχτας
Στο ξύπνημα των αστεριών
θα
ψηλαφίσω εγώ.
Ο ιχνηλάτης του έρωτα
Γωνιά γωνιά, στα μόρια μέσα,
θα φυσήξω πνοή μου,
αίμα μου κι ιδρώτα θα ποτίσω
Μολύβι η αφή μου,
δαχτυλικά αποτυπώματα
το μελάνι μου
Θα ρίξω φως το βλέμμα μου
ν' αποκαθηλώσω το φόβο

Σε άγνωστο τοπίο,
σ' άγνωρο κορμί
λέξεις μου...Λέξεις να χαράξω
μηνύματα αξιών
βυθών προσκλήσεις
για ταξίδια ασύλητα
με στεναγμούς παθών
έξω απ' τις πύλες της κόλασης
και λίγο πιο μέσα...Στην κόλαση
Να περπατήσω τη φωτιά
ξυπόλητη

Κι εκεί,
στο βάθος της νύχτας
εσύ,
να μου δωρίσεις
τον Παράδεισο