Σάββατο 30 Ιουνίου 2018

άτιτλο

η φωτογραφία της Louloudia Gredi



































Στις άκρες οι φλέβες έχουν
την χρονομετρία των ταξιδιών
τις υπέρτατες παλάμες της φυγής
των πόρων την δίψα
και τις φλέβες έμπλεες στοιχειά σταθμών /
με τα φτερωτά πόδια των ιπτάμενων παλμών
στα λασπωμένα κατώφλια το βράδυ που
μίλησε το μαύρο στον
βρεγμένο μου καιρό /
Στην αντισκιά των γεγονότων
οι ανασεμιές θαλασσινών ήχων
με τον βόμβο πως
κάποτε ξεκινούσες κύμα
κι εγώ στα πόσα ταξίδια μου έφευγα -;-
με τις βαρύτονες στράτες στα
γυμνά μου λεπτά που
περπατούν στα δάχτυλα
με της αφής την λαχτάρα
Κύμα κύμα να στάζουν οι θύμησες
πώς κάποτε με νόμισα
στην διχοτόμηση του λίθου μου
κι έκαψα τα ταξίδια - στα πόσα μου
έφυγα και πάντα ξεκινούσες -;-..



Δευτέρα 11 Ιουνίου 2018

άτιτλο



στα ψέματα ζούμε.
με καρκινογόνες μουσικές
αληθινά χορεύουμε.
δεν υπάρχουν μυστικοί
στους τόπους των απόντων.
λόγια, λόγια και λόγια -
παράλογη ικεσία για νερό
στο ωκεάνιο κέντρο -.
το αίσθημα - η ψευδαίσθηση 

των πεινούντων τη φωτιά, 
που κάποτε υπήρχαν φλόγες στο τρένο. 
δίχως παράθυρα το τρένο των εκλιπούντων, 
με σιωπές δίφυλλες για τα προαστιακά καρφιά - 
με τους λεπρούς επιβάτες και 
τα κουδούνια των βημάτων.- 
κι εκεί, παρεκτρέπονται οι αιώνες 
που ελπίζουν στο αιώνιο. 
στον απειροελάχιστο ενικό μου 
απογιγνώσκομαι χαώδης. στα ψέματα πέθαινες κι 
αλήθεια σιωπούσα._