Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2018

άτιτλο



στα ψέματα ζούμε.
με καρκινογόνες μουσικές
αληθινά χορεύουμε.
δεν υπάρχουν μυστικοί
στους τόπους των απόντων.
λόγια, λόγια και λόγια -
παράλογη ικεσία για νερό
στο ωκεάνιο κέντρο -.
το αίσθημα - η ψευδαίσθηση 

των πεινούντων τη φωτιά, 
που κάποτε υπήρχαν φλόγες στο τρένο. 
δίχως παράθυρα το τρένο των εκλιπούντων, 
με σιωπές δίφυλλες για τα προαστιακά καρφιά - 
με τους λεπρούς επιβάτες και 
τα κουδούνια των βημάτων.- 
κι εκεί, παρεκτρέπονται οι αιώνες 
που ελπίζουν στο αιώνιο. 
στον απειροελάχιστο ενικό μου 
απογιγνώσκομαι χαώδης. στα ψέματα πέθαινες κι 
αλήθεια σιωπούσα._