Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Ήχου σκιά

















Άκουσες την ανάσα μου•
άπειρα βαγόνια με τριγμούς
στο τρένο
προς το θόλο τ’ ουρανού
Πήρα να λιώνω
στην Ίριδα.
Δίχως ντροπή
να πεταρίζω με μαεστρία
στο μισοσκόταδο του σούρουπου
Η έκφρασή σου•
νύκτια κραυγή
Η έκφρασή μου•
στακάτο στη σονάτα του δειλινού
Και τώρα,
που σκίστηκε ο ουρανός,
πες πως ήμουν μια ήχου σκιά
και μάζευα τα δόντια μου
από μαθητικό πεντάγραμμο
Να θωρακίσω τ’ άστρα μας
και να τραπούμε
σε φυγή.Όχι δειλοί .
Να αποδράσουμε από πρόστυχα
προστάγματα.