Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Η Τρελή












Ζητώ συγνώμη από τη Μαρίνα, που καθυστερημένα σας αναφέρω ότι βρίσκεται στα "πλήκτρα" που συνοδεύουν την παρέλασή μας


(Τη φωΤοΓραφία

την έκλεψα...)





Κι επειδή η Φαίδρα fish

και η Πέννυ Μηλιά

βραβεύτηκαν στο 9ο Φεστιβάλ Ποίησης Θεσσαλονίκης,

από την Ένωση Λογοτεχνών Ευρώπης,

είπα και ελάλησα να τους αφιερώσουμε

την Τρέλα μας!...


Μπράβο, βρε παιδιά!!!



H φίλη bloger ΤΟΝΙΑ

ήρθε κοντά μας

και μας χειροκροτά!!!!


Είσαι δικιά μας Τόνια!


Εδώ όλοι οι καλοί χωρούν!!!


Καλώς μας ήρθες!!!!


Πύρινα σε καλωσορίζουμε

στο στέκι μας!!!!


Υπότιτλος:


"Της Τρελής τα Μαλλιά"


Με λένε Τρελή

που μιλάω με τοίχους

κι αποκόμματα στίχων

περιεργάζομαι


Κοιμάμαι στα πεζοδρόμια

Με βρεγμένα χαρτόκουτα

σκεπάζω το κορμί μου -

πολύχρωμο το κορμί μου

που εξοστρακίστηκε


Αφήνω πάντα πίσω μου

κουρέλια,

βαθουλωμένα μάτια

και ροές


Κι οι πόρτες

κλείνουν μόνες τους

Κουρδίζουν λυγμούς

και μοιρολόγια


Σε θλίψεις φθινοπώρων

βαδίζω

μεσ’ στις αυλές -

ουλές του χρόνου -

και μαζεύω ξερά φύλλα

γι’ ανάμνηση


Περπατώ ξυπόλητη –

για να μην ταράζω τη φύση –

Με ταράζει πάντα

η σκισμένη ματιά

των ονείρων σας


Στις πόλεις με χλευάζουν,

με λένε Τρελή,

που αλιεύω

με το δείκτη

συνθήματα


Κι αποστηθίζω

βροντές κι αποφθέγματα

κρατώντας καρδιές

ξενιτεμένες

και με ορίζω


Της βροχής μια νύχτα

πάτησα το Φόβο

κι άφησα τη γλίτσα

να τρέξει με τα νερά


Με είπαν Μάγισσα

και με δικάζουν

Και καίγονται

στην καταδίκη μου

τ’ άγρια δάση μου

κι οι στέπες

και τα πέλαγα –

τα σπλάχνα μου


Με γράφουν Τρελή

οι κριτικοί

και μ’ αποσύρουν

Μ’ εκδίδουν

Με παζαρεύουν

σε διεθνείς πάγκους

και στ’ όνομά μου

ποντάρουν την ανία τους


Έχεις δει τρελή

να σεργιανάει τα βράδια;...


ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟΝ


Τρέλας συνέχεια


της Αρχιτρελής κι Αδέσποτης

(κατά το Αρχι -- Αναστενάρης)

& παρένθεση δεύτερη

(παραπέμπουμε στις πυροστιές

του " επτάθλιου" blog της: skiasxnari.blogspot.com)


Μαρίνας Γκάτσου


εχεις δει τρελη

να να σεργιαναει τα βραδια;;;;
εχεις δει τρελη

να κλωτσα την θάλασσα

κι αναθεμα να θελει

στον ουρανο να στειλει;;;

εχεις δει τρελη....να καλημεριζει πανσεληνου δυση;;;

εχεις δει....


Σ'αγαπάω γαμώτο!!!!


...κι επειδή πάει μακριά

η βαλίτσα της τρέλας...

από Συβίλλα

Ήσυχα, ήσυχα
ούτε σιωπή
κι ούτε μιλιά
έτσι όπως το νερό
ταξιδεύει την πόλη
πλάι σε βήματα
πλάι σε ημέρες
και νύχτες
Ήσυχα, ήσυχα
και με το βλέμμα
μακριά να φτάνει
ούτε παρουσία
κι ούτε απουσία
-η απουσία πληγώνει
κι εκείνη δεν αντέχει
άλλες πληγές-
-η παρουσία φοβίζει
κι εκείνη τον φόβο
δεν τον κοιμάται πια-

Τρελή την είπαν

όσοι για Αγάπη
δεν άντεξαν
να την κρατήσουν...

κι επειδή πήρε φωτιά
το κορδελιό...

από Βάσω Μπρατάκη


Λαθραναγνώστης των άστρων,
στα παγκάκια της τρέλας,
στις χαρακιές της νύχτας,
τα σημάδια μιας αγάπης,
με φλόγες τάισαν ,
τα σβησμένα όνειρα μου...

Δημιούργημα της στιγμής...
Το χαρίζω στους υπέροχους τρελούς,που βρίσκω εδώ μέσα...
Τώρα γιατί σεληνιάζομαι με την τρέλα;
Ίσως να μπούχτησα τους λογικούς...
Καλή σου νύχτα ποιήτρια που ξυπνάς την τρέλα μoυ...

και...τρελών το ανάγνωσμα

από raindrop

κοιτώντας κατά τύχη
στον απέναντι δρόμο
είδα τον εαυτό μου
πεταμένο σε μία άκρη
με τα μάτια συγκεντρωμένα
σε μία αχτίδα από έλεος..

ήταν σαν κάποιος να με είχε σκοτώσει
και να αποχαιρετούσα τον κόσμο
κανένα συναίσθημα΄
απλά μία στιγμή συμβαίνει
σαν η αγάπη να σβήνει σ'ένα σκληρό φευγαλέο βλέμμα
η θαυμαστή τάξη καταργείται...

ένα αδιαπραγμάτευτο φως...
θα συμβεί...
και ξαφνικά το βουνό κινείται
μία φορά
πριν όλος κρεμαστείς απ'τη γλώσσα

[στον απέναντι δρόμο-κ.β.]
+1φιλί

κι επειδή το κορδελιό πήρε φωτιά

(κατά τα άνωθι λεγόμενα)

κάηκε και η Βάσω η Μπρατάκη
και συνεχίζει...

Καλά μου λέγαν να μην πίνω...να τι παθαίνω ...μάλλον σεληνιαζόμουνα από τους χτύπους της καρδιάς τους...και δεν το 'ξερα!
Μα κανείς τους δεν μου είπε να αποφεύγω τα επικίνδυνα σοκάκια...της νύχτας...εκεί που υπάρχουν μόνο χτύποι απο καρδιές...

'Αντε τώρα να ψάξω μέσα μου το υπόλοιπο ποίημα...
(Εύκολο είναι ποιήτρια...Σκέψου!)

Εδώ και η Πανδώρα μας...

ακολουθεί με βήμα στρατιωτικό την παρέλαση...
(Με μπλε χρώματα εθνικά εορταστικά των παρελάσεων)


Πέρασα να πω μια Καλημέρα στους αγαπημένους "τρελούς", τρελή κι εγώ μέσα στου κόσμου την αβάσταχτη λογική.


Σημαιοφόρος της παρέλασης των τρελών είναι η Truth....
Μπράβο κορίτσι μου!!!

Ακολουθεί

η Νεράιδα της Βροχής
με βήμα αργό, κόκκινα αισθησιακό (όπως λέμε βαμμένα κόκκινα μαλλιά), αθώα και πρόστυχη Ιέρεια του πουθενά...
Με βήτα πολλά!!!

Βρε παιδιά έρχονται πολλοί!!!...

και τα φτερά των αγγέλων φλέγονται...

ANGEL

".. Τρέλα κι απόκλιση
- η ευτυχία είν του τρελού
Τρέλα και πρόκληση
- η άφεση είναι του τρελού
Τρέλα και πάθος
- η έκσταση είναι του Τρελού
Τρέλα και λάθος
- όλο το λάθος είναι .. 'αλλού'
και τα Φεγγάρια
και τα Βράδια
και οι Βροχές
μέσα στον κόσμο του Τρελού
είναι φανάρια
κι άλλοθι
και εμμονές.
Μέσα στον κόσμο του Τρελού
κρυμμένος κόσμος μυστικός
ερμητικός, προσωπικός
Σύμπαν ολάκερο
Σύμπαν παράλληλο
και Σύμπαν .. άλλοθι
και 'ασφαλές'.."


Κι αφού ξαναμπαίνει η Νεράιδα της Βροχής
στον αγωνιστικό στίβο
με όλα τα ερωτικά της όπλα σε ετοιμότητα
(παραπέμπουμε στα σχόλια για να μην προκαλέσουμε
τα πλήθη και μας ρίξουν στην πυρά)

κι αφού η Βάσω Μπρατάκη εμπνέεται κι άλλο και
συνεχίζει το ποίημα των τρελών,
παρελαύνει κι ο πρώτος τολμηρότατος άντρας:

Ο Φίλτατος ΑΕΝΑΟΣ:

Πιο τρελός απ'όλους έμεινα στο περιθώριο κλεισμένος στους τοίχους που οι οι συνετοί χτίσαν γύρω μου μήπως και τους ενοχλήσω.
Οι επιλογές μου τρελές, ο τρόπος που ζώ και η ιδεολογία μου τρελή, τα όνειρα μου τρελά, η μη-συνεργασία μου και αυτή τρελή.Μή με φοβάσαι!
Πήρα λοιπόν ανάποδες και το κόσμο παλεύω φέρω στα μέτρα μου! Έχουν μπόλικο καιρό ακόμα να κοροΐδεύουν και να χλευάζουν τον παράφρωνα εμένα...Παύω λοιπόν να σας πέρνω τα λογικά σας μυαλά και βγάζω το σκασμό!
Ψοφίστε στη μίζερη και δύσοσμη ζωή σας, εγώ το μόνο που θα δώσω είναι το πτώμα μου...!
Αέναα Τρελός!