Παρασκευή, 15 Μαΐου 2009

για κάποιους

Ο χρόνος γκρίζα με χρωμάτισε κι αδέσποτα θηλάζω καταιγίδες Έιιι, κι εσύ π' αγροίκο μ' ονομάτισες με τ' όνομά μου με φώναξες δε θυμάσαι -;- Αγροίκος είμαι γιατί σκαρφαλώνω σε βουνά που εσύ δεν τόλμησες γιατί παλεύω με ύαινες που εσύ γέννησες κι έχω πληγές πολλές - φιλώ τις πληγές μου τα αίματα με κάνουν καλύτερη- Χαϊδεύω όνειρα κι αισθήσεις προσκυνώ ανθρώπων καρδιές Έιιι, κι εσύ που τερατούργημα με είπες σου χαρίζω έναν καθρέφτη λίμνη να κοιταχτείς αν μπορείς Εγώ ύμνησα παιδιά που ρήμαζαν στους δρόμους Εγώ θρήνησα παιδιά που έσφαζαν στους δρόμους Έτρεξα να σου φέρω τη φωτιά να ξεπαγώνεις τα μελάνια σου την κρύα σου καρδιά Όσοι με είδαν μ' αγάπησαν Εσύ σε είδες;