Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

αχανείς οδοιπόροι

χαρακωμένη η λάμα
στα τέσσερα
πριν γεννηθώ

με ψύχα φεγγαριού
και σαλεμένα χείλη
στο βυζί του μυαλού
πριν θρηνήσω στην αυλή των ουλών
και στο μίσος των εικόνων
για τις ροές
των ανεμώνων που μπορούν να κρατούν
σε χορούς ιερούς αχανών οδοιπόρων
και στο μάτι του λίθου
που στα πέντε γνωρίζει
με τα νύχια σπαρμένα
στην ορθή φλυαρία σιωπών
των αρχαίων μου ποινών
και το σπάραγμα των σωμάτων μου
εν ώρα υπνοβασίας 
κι εν ώρα ακριβούς ανάληψης
στο βαθύ παραμεθόριο
με τη σφαίρα εν πυγμή
και των άκρων μου τη λαθραία στριγκλιά
εν ριπή απόσταξης των ιστοριών μου.