Τρίτη, 11 Μαΐου 2010

ποίημα τοίχου

















Απόγευμα επικαιρότητας
Νωπές ιαχές -

ενοχές σου

Με τριήρεις

π' απόκαμαν

να σηκώνουν πανί

Ψαροκάικο εγώ

σ' αφρισμένο καιρό

Τυλίγω με γάζες

το κατάρτι μου -

μη μου φουσκώσει
με
τα αίματα και
μου γείρει


Παραμερίζω
τα φύκια
με
τα χέρια -

μη τυλιχτούν ξανά

στη μηχανή μου

και γατζωθεί
στα σπλάχνα
της
θαλάσσης

Κλείνω τ' αυτιά

και τα μάτια κλείνω

Νιώθω το
ποίημα
με την αφή
Δεν ψαρεύω -

Ξεγελάω τους

ένστολους
φρουρούς σου


Τρόπους σπέρνω

αποφυγής των

ειδώλων σου

με μια στάλα δίψας -

είναι αρκετή
να
γκρεμίσω το
θρόνο σου

Θυμάσαι, ε;..

του βιασμένου
οι λέξεις γεννούν!

Κι οι
εφημερίδες τοίχου

αναρτώνται τα βράδια


Επικηρυγμένη η
καρδιά σου
σε
διαδηλώσεις που

δε διαλύονται
με
χημικά πολέμου

Και, επίκεινται
μαινόμενες εξελίξεις-!-
Η πείνα των
θυμάτων σου
χύθηκε -
σπλάχνα ζεστά -
στα κρύα
πεζοδρόμιά σου


Θυμάσαι, ε;

Εκεί που
σκόνταψες

πάνω στο
σύνθημα
με την
πυξίδα να δείχνει

το παράθυρό σου
Κι εκεί που

κάλπικα παραληρούσες

για ευλαβική προσοχή


Κι απόγευμα επικαιρότητας

με συλλογή ποιημάτων

έξω από ανθολόγια -

αυτά
ξεγελούν το Όνειρο

Ποιήματα τοίχου
για
τους πιστούς -

αλλοπαρμένους που λες -

της Αγάπης

Ποιήματα

στημένα σε
συναρτήσεις

ανεξίτηλων φιλιών
μεγάλων εραστών
των στίχων


Πώς συρρικνώνεται έτσι
η
Άνοιξη στο
μπαούλο του χρόνου;...

Τώρα

οι αγκαλιές να
ευωδιάζουν

νυχτολούλουδα τ' Απρίλη-!-


Το βράδυ, λοιπόν...

Θα με διαβάσεις ξανά

το πρωί

και
κάθε πρωί
θα με διαβάζεις

συνοδεύουν οι Pink Floyd με:

"Hey You" - The Wall