Σάββατο, 25 Ιουλίου 2009

σινεμά το θέρος


αφιερώνω
σου...


Κάποτε
στο κρύο της Νύχτας
ή
στο αφόρητο της ζέστης
κάποιου
αλόγιστου μεσημεριού
έρχεται
η Στιγμή
ν' ανακαλύψεις
ένα βηματισμό καταδικό σου
καταδίκης παραίτηση
από το πηγαινέλα
και πάντα εδώ
του δήθεν
απόρρητου σκοπού σου
Κι αν
ξεσκαλώσεις
τα χέρια σου
από τις ρίζες
του καλοκαιριού
γκάζωσε
κι οι ουρανοί
δικοί σου
Κι εγώ
θα σε θυμάμαι
σαν
ένα μήνα θερινό