Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2009

ανατροπές



Κούρασα τους αιώνες

που χάραζαν
την απουσία σου
στο κορμί μου

Τις αλυσίδες τάραξα
που ξαγρύπνησαν
το δέρμα
της καρδιάς μου

Κι ανέτρεψα
τις θεϊκές συνομωσίες
με τη σπαραχτική κραυγή
του όρνιου
που σύντριψαν
οι παλάμες μου

Κι είπα να σχεδιάσω
δυο σύννεφα σ' έναν καημό
τη θάλασσα ν' ανέβω
Να αφεθώ στην έκταση όλη
της φωνής μου

Ενώ εσύ
θ' ατενίζεις το αρχείο
των βιβλίων σου
κι οι άλλοι
θα ξεφυλλίζουν τις ζωές μας
να ταράξω τα ρήματα
ρήγματα να κάνω
στην κυριαρχία των αχρείων

Να σε κοιτάζω
και να ονειρεύεσαι