Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

εις μνήμην
















Φασίστας ουρανός
μ' αλυσοπρίονα φιλιά
ξεγελά τα χέρια μας
με μια εκλογή
σ' ένα καθημερινό παζάρι
που σέρνεις το καρότσι
κρεμύδια και χώμα
κάτω απ' τους πάγκους με τα βλήτα
κάτω από παλιές εφημερίδες -
χωνιά με γόπες άσβηστες -
να μυρίζουν λέπια οι βλαβερές οάσεις
και οι νεκροί να βγάζουν λέπια,
ξυπνώντας νηστικοί,
με βρεγμένες ιστορίες,
και το δάκρυ να χάνει την ισχύ του.
Μόνο οι αναρτήσεις -
τρύπια καλσόν
ή κάλτσες σκισμένες
στην ούγια τα δόντια κίτρινα
και τα νύχια χτυπημένα καπνό
Με φραγμένα χείλη
παλεύω να φιλήσω
Το τσιγάρο μισό στη γλώσσα
επιπλέει παίγνιο
στου ανθρώπινου μυαλού μου
το σκάρτεμα
εις ανάμνησιν παιδικών παιχνιδιών._