Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

παράθυρο του φθινοπώρου



Ένα φθινόπωρο θυμάμαι
έγινα τα φύλλα του
να ζήσεις τον τριγμό μου
Και πιο μετά
παράθυρο έγινα
με στάμπα βροχή -
όραμα των φιλιών σου
Το πότε αποκεφάλισες
την πετούγια μου
δεν το θυμάμαι

Για χρόνια ξέρω
τριγύρναγα
με δαγκωμένο το λαιμό μου
ώσπου μου ράγισαν οι γνάθοι
να κλείσω το χάος της άβυσσος

Κι ας μίκρυνε η σάρκα
θυμάμαι
που αρμένιζες
πότε στο κύμα
πότε στην άμμο –
διαχωριστική γραμμή τα φεγγάρια
τον Αύγουστο

Και βότσαλα θυμάμαι
που ράπιζαν το πρόσωπό μου
απ’ τη μανία σου
να χτυπάς με τα πέλματα
τα κΆστρα των καλοκαιριών μου. _