Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2009

στους σταθμούς του Χρόνου




















το δώρο μου
στη φίλη Βάσω Μπρατάκη

και

σ' όσους αντέχουν να τραγουδούν ακόμη
το όνειρο της αγάπης..


Με μια βάρκα στην πλάτη

τα σπλάχνα να σέρνονται καταγής
καρδιά μου αφόρητη
σκισμένο το φως

Πώς μου καις απόψε τα μάτια
σαρκοβόρε Κρόνε -
Χρόνε φριχτέ-!-

Τόσο που κρατήθηκα στον ουρανό
κωπηλατώντας γύρω απ' το φεγγάρι
ξεκλειδώθηκαν τα μέλη μου
και κρέμασαν
πρόλαβα να δέσω τα κουπιά στα χέρια μου
μη και μου φύγει η Ψυχή
ψυχή να έχω
τροφή πουλιών
και των ονείρων στέγη..


ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΑ!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΨΥΧΗΣ!!!