Παρασκευή, 8 Ιανουαρίου 2016

μαθήματα ψυχής.........

σα να τραβάς τα σπλάχνα της ψυχής σου με τα δόντια / να σου γλιστρά η καρδιά. / ν' αγωνιάς να την αρπάξεις ξανά. / ο ιδρώτας; Τίποτα, στον ατέρμονο πόνο. / να χάνεις τις αρτηρίες του μυαλού σου, σε ακατάσχετη τροπή. / να σκίζεται ο νους. / να ουρλιάζει το σύμπαν σου ολάκερο: / "δεν έχεις, ρε ψυχή, που ξεσκίζεις την Ψυχή σου;" / κι εσύ αλύγιστος, με το βαρύ το φορτίο της μέγιστης αποστολής σου δεμένος καρμικά πειρατικά - / έρωτας που σε συνθλίβει γεμίζοντάς σε Σκυλίσια ξενύχτια στους πλανήτες / που μιλάνε βολές στην καρδιά / χτυπώντας του Ώρου το ρολόι, / όταν παίζει κουτσό ανάμεσα στ' άστρα, / ανυποψίαστο παιδί - / πώς ένα θνητό φονικό / γεννάει αθάνατη πνοή-;- / και πώς ο μέγας κυνηγός οδηγεί χορό ερώτων / που μόνο η Ποίηση αποθανατίζει για / μάθημα πυρός, πάνω στο χώμα και μέσα στο χώμα. / στιγματισμένος οργασμός η φωτιά του Έρωτα, / με όλα τα Άλφα αναμμένα περίτεχνα / στην αναμονή της συντριβής. / Έτσι μου σφύριξαν Εκείνοι και τράβηξαν ξανά για τα βαθιά τους. /
μετά, οργώνουν οι Εραστές και λάμπουν "πάντα αίμα" στο Μέγιστο Ερωτικό. μια γομολάστιχα μένει. μαθητική κίνηση απλή / πάνω απ' το Θάνατο Ζωή, που πριν, που απόψε στο σούρουπο φιλί με όλο το δείλι στο τετράδιό μου._

*μόνο έτσι γράφεται η Ποίηση. ..όπως ο Έρωτας. "πάντα" με "αίμα" ζωής *