Σάββατο, 28 Απριλίου 2012

Ο ΈρΩτας τρέχει βροχή
















Εν τέλει
άλογα χέρια τα χέρια μου
παρορμούν σε λατρεία
Έξω πάλι βροχή
και βράδια πολλά -
κάπως έτσι περαιώνω πια
τις ενστικτώδεις κραυγές μου -
Στο πάτωμα κάτω
να ρέω σάλιο και
να μου ρέει αίμα
το κορίτσι ολάνοιχτο παράθυρο. Το κρασί..
αχ, το κρασί με φεύγει.
Και λέω ν' αλλάξω όνομα και
λέω..."Μαρία,  λοξοδρόμησε η Αυγή
και
τα νερά φουσκώνουν στα στενά σου"

Έπρεπε κιόλας να συγχρονιστώ -
το καμάκι στριγγλίζει στα χέρια μου
και λέω..."Μαρία,
κάρφωσέ με στο στακάτο του βλέμματός μας
και άφησε μετέωρη τη μελωδία του όλου μας
Άκουσε -!- Ποτέ δεν μας ξέχασε της νύχτας η βροχή.."

Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

Η Άρια της καρδιάς μου..


















..Κράζει ο Πόνος. Επικροτεί τη Φυγή. Στα ξεστρατισμένα είδωλα - φυλαχτά ανάΜνησης φθίσης. Η φθορά του αμετάκλητου - κλίση δολερή - αρπάζει λευκά πατώματα, αρπαγμένα φωτιά. Ξεκλειδώνουν μυαλά και τρέχουν στο πυροβολημένο κι απυρόβλητο αισθαντικών ουρλιαχτών. Πού βογκούν οι συνήθειες και στραγγίζουν οι φλέβες -;- Πού σβήνουν τα παιδιά και γεννιούνται ξανά οι νεκροί στην άλλη απόγνωση -;- Η σάρκα σπαράζει Πνοή στον Ίσκιο που την πάλεψε- καταπίνει αίμα και δαγκώνει λυτρωμό στης Ηδονής το χάραμα..
«Άρια !», φωνάζουν τα βεγγαλικά του μονομάχου κι η ΑστΡαπή γίνεται Άπειρη. Ραπίζουν καταιγίδες. Γιορτή.

(..αφιέρωμα..)